Κεφάλαιο XI:Τίτλοι Τέλους

Κεφάλαια


Κεφάλαιο I:Dream Through The Underworld Η Περίληψη 

Κεφάλαιο II:Διάλογος Μάνας και Υιού

Κεφάλαιο ΙΙΙ:Το Ταξίδι Ξεκινά

Κεφάλαιο IV:Η Ώρα Της Επανάστασης

Κεφάλαιο V:Η Παγανιστική Επιρροή

Κεφάλαιο VI:Η Περιπέτεια του Άντον

Κεφάλαιο VII:Η Προσέλκυση πρός το σκοτεινό βασίλειο

Κεφάλαιο VIII:Η Απομάκρυνση του Άντον

Κεφάλαιο IX:Η Αποκάλυψη Της Συνομοσίας

Κεφάλαιο X:Επιστροφή στην πραγματικότητα

Ένα βιβλίο απο τον Brinious Lukatokiari Metalbrin

X:Επιστροφή στην πραγματικότητα

X:Επιστροφή στην πραγματικότητα

Επιστρέφοντας στην αδελφότητα βλέπει την παρέα και ξαφνιάστηκε ο Άντον που τον περίμεναν με τόση ανυπομονησία,τα έχασε αλλά με το που συνήλθε τους μίλησε:

- "Αδέρφια μου εσείς που μου σταθήκατε τόσο πλάι μου σας ευχαριστώ ειλικρινά για όλα και συγνώμη που σας άφησα,σκέφτηκα το πόσο άσχημο είναι να είσαι μακριά απο τους φίλους σου".

- "Άντον δεν χρειάζεται να το σκέφτεσαι τώρα πλέον τελείωσε είμαστε μία παρέα που προστατεύει την γή της και την πατρίδα της"

Έτσι όλοι αγκάλιασαν τον Άντον,ο ίδιος συγκινήθηκε με ένα μυστήριο βλέμμα να κυμαίνεται στα μάτια του,με φόβο και πένθος κάπως,το βράδυ που πέρασε ήταν κάπως τρομακτικό με τους σκοταδιστές να έρχονται να κάψουν την Γή τους σε φάση...."Ντού" αλλά ήταν προστατευόμενη και τότε τους ήρθε ένα κύμα απο τους ουρανούς με βάση την λευκή μαγεία που ασκεισαι η παρέα του Βαρόνου Νίκ, με βάση τον παγανισμό και φυσικά με βάση να προστατέψουν το Διόσμο τους και την Γή τους απο εκείνο το βράδυ δεν τους ξαναενόχλησαν ποτέ ξανά.

Το επόμενο πρωί ο μικρός Άντον βρίσκει την Τζένιφερ η οποία χάρηκε τόσο πολύ που τον φύλεψε κάτι στο σπίτι της σε κάποια στιγμή όσο περνούσε η ώρα χαμογελούσε και τότε την φίλησε στο στόμα τόσο γλυκά και χαιδευτικά που της άρεσε αρκετά και η ίδια τον έκανε να πεί όλα όσα αισθάνεται,της τα είπα αλλά εκείνη ένιωσε κάπως άβολα και ταυτόχρονα γοητευμένη.

Τότε τον είπε:

"Άντον θέλω λίγο χρόνο να το σκεφτώ μου ήρθε ξαφνικό και μένα μου άρεσες απο την πρώτη στιγμή που μιλούσαμε απλώς είναι ξαφνικό"

Ο Άντον έκανε υπομονή και μετά απο λίγες μέρες ξαναβρεθήκανε....το ύφος της Τζένιφερ ήταν λαμπερό απο την χαρά της που είδε τον Άντον και απο τότε ήταν μέσα στην τρελή χαρά αν και δεν παντρευτήκανε ποτέ.

Κάπου εδώ ήρθε η ώρα να γυρίσει την πραγματικότητα με βάση όλα όσα τον ωθούν....έτσι γυρνόντας στην πραγματικότητα ο Άντον κατάλαβε πως όλα όσα έζησε ήταν ένα όνειρο ξύπνησε στις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου,βρήκε την μάνα μου και της λέει:

"Μαμά,πιστεύεις στα όνειρα"

και λέει η μάνα του: 

"Φυσικά αγόρι μου,διότι ίσως είναι το μοναδικό μέρος στο οποίο μπορώ να δώ τον άντρα μου απο τους ουρανούς". 

Τότε ο Άντον αγκάλιασε σφιχτά την μάνα του,την ίδια μέρα που πήγε στον ψυχολόγο του διηγήθηκε την εμπειρία του:

Άντον: "Καλησπέρα Γιατρέ"

Ψυχολόγος: "Γειά σου Άντον είσαι καλά?,Πως ήταν η μέρα σου σήμερα?"

Άντον: "Γιατρέ είδα ένα όνειρο το οποίο πιστεύω με έκανε να καταλάβω πολλά"

Ο Ψυχολόγος απο αυτό χάρηκε γιατί ένιωσε πως τον έχει βοηθήσει.

Ψυχολόγος: "Θές να μου πείς τι όνειρο είδες? και τι κατάλαβες?"

Άντον: "Κατάλαβα Γιατρέ πως δυστηχώς δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα και πως πρέπει να προσαρμοστούμε στον κόσμο στον οποίο ζούμε."

Τότε ο γιατρός τον πήρε μία αγκαλιά και τον είπε:

"Μπράβο Άντον με εκπλήσει αρκετά η οριμότητα που κατέχεις στο πνεύμα και την σοφία σου"

Μετά απο λίγη ώρα συζήτησης με τον Γιατρό ο Άντον ένιωσε πολύ καλύτερα και ήταν χαρούμενος και απο τότε έχει μάθει κάτι σίγουρο.

"Τα όνειρα είναι σαν τις μάσκες σε ξεγελάνε, γιατί εκεί που νομίζεις πως τα'χεις όλα στην πραγματικότητα δεν το έχεις γιατί τότε βγαίνει η μάσκα και αποκαλύπτεται η πραγματικότητα"

IX:Η Αποκάλυψη της συνομοσίας

IX:Η Αποκάλυψη της συνομοσίας

Μετά απο λίγες ώρες ψαξίματος και σκέψης έβαλε στο μυαλό του όλα όσα λέγανε και το ύφος με το οποίο μιλούσαν στην συνέχεια ο Τζώνη ο καλυτερός του φίλος του μίλησε μετά απο αρκετό καιρό τον βλέπει ο Άντον και τον λέει "που είσαι εσύ βρέ τρελέ" τον λέει ο Τζώνη "για χάρη του Νίκ ήρθα αυτός με παρακάλεσε να έρθω να σου μιλήσω και όταν η αδελφότητα μου ζητάει κάτι εγώ έχω το πρέπον να το πράξω" κάθεται να τον ακούσει ο Άντον και ξεκινάει ο διάλογος:

- "Άντον γιατί έφυγες απο την αδελφότητα?"
- "Δεν έφυγα ρε απλά είναι η παρέα που έχω τώρα"
- "Είσαι απόμακρος όμως"
- "καταλαβαίνω"
- "το ξέρω ότι καταλαβαίνεις αλλά μας λείπεις,οι τύποι εμένα δεν μου φαίνονται και πολύ εντάξει πρόσεχε τώρα που μπορείς"
Ο Τζώνη έχει την ειδική ικανότητα με το μυαλό του, να καταλαβαίνει την σκέψη του άλλου για αυτό είχε έρθει για να τον προστατέψει,κυρίως για το καλό του αλλά ο Άντον δεν έκατσε να τον ακούσει και πολύ όσο και αν κατάλαβε πως πρόκειται για το καλό του, το ήξερε αλλά δεν το παραδέχονταν.
Την επόμενη μέρα το έψαξε πιο πολύ το θέμα και κατάλαβε πολλά ζητώντας απο την παρέα αίτηση συνάντησης για να τους μιλήσεις....Δέχτηκαν με χαρά την προσφορά χωρίς να ξέρουν τι ήθελε να τους πεί και πολύ απλά ξεκινάει η κουβέντα:

- "Σε τι οφείλουμε την συνάντηση Άντον"?
- "Στο ότι εξαιτίας σας έχω απομακρυνθεί απο την αδελφότητα,θέλω να γυρίσω πίσω στην παρέα μου"
- "Γιατί να το κάνεις αυτό αφού δεν σε χρειάζονται"
- "Αναμενόμενο αφού ήμουν απο αυτός τελείως απόμακρος με αποτέλεσμα να μου μιλήσει μετά απο καιρό ο καλυτερός μου φίλος ο οποίος και είναι ψυχρός μαζί μου και με το δίκιο του για αυτό σας παρακαλώ πολύ μην με ξαναενοχλήσετε γιατί ξέρω τον σκοπό σας"
Έτσι έφυγε με ένα αποφασιστικό ύφος με σκοπό απλά να φύγει απο την παρέα και το έκανε,η παρέα έμεινε με το στόμα ανοικτό και απο τότε δεν τους ξαναείδε ποτέ.

VIII:Η Απομάκρυνση του Άντον

VIII:Η Απομάκρυνση του Άντον

Ο Άντον ήταν όσο περνούσε ο καιρός απο παντού απόμακρος χωρίς να καταλάβει την συνέπεια που τον περιμένει.Τότε ήρθε στο σκοτεινό βασίλειο...μιά γριά τσιγγάνα τον βρήκε ήταν ίσως η μοναδική που δεν τον κοιτούσε τόσο....στραβά όλοι τον κοιτούσαν περίεργα με αποτέλεσμα ο Άντον να αισθανθεί άβολα τότε αυτή η έρημη τσιγγάνα τον βρήκε και τον είπε "δεν αρμόζεις για εδώ φύγε τώρα που μπορείς" τότε την έσπρωξε αλλά η τσιγγάνα δεν κατάλαβε τίποτα απλά σταμάτησε να μιλάει,λογικό κιόλας γιατί φοβήθηκε αλλά αυτή η τσιγγάνα το κατάλαβε.
Συναντιόντας την καινούργια του παρέα καθίσανε και του φυλέψανε...κρασί και μάλιστα νερομένο ημίγλυκο όπως το πίνανε αρχαίοι ημών πρόγονοι.Ο Άντον ήταν λάτρης της αρχαίας ελληνική μυθολογίας κυρίως του δωδεκάθεου στο οποίο μελετούσε κάπως,με το που κοίταξε το κρασί του έκανε εντύπωση και έτσι ρώτησε "πως ξέρετε πως πίνω και προτιμώ το κρασί" και ο Ξαβιέρ ειρωνεύτηκε λέγοντας "βάλαμε δορυφόρους να σε παρακολουθούν και εμείς έτσι το πίνουμε φίλε μου" γέλασε πλατιά ο Άντον με αποτέλεσμα να μην δώσει πολύ σημασία και έτσι συνέχισε τον διάλογο με την υπόλοιπη παρέα ανταλλάζοντας απόψεις και κάνοντας χαβαλέ.
Την επόμενη μέρα παρατηρούσα μία κάπως ομιλία η οποία ήταν περίπλοκη βαζοντάς τον σε σκέψεις μήπως τον θάβουν πίσω απο την πλάτη του,διέκρινε κάτι σαν συνομοσία έτσι κράτησε τον εαυτό του σε καχυποψία και να μην τους εμπιστεύεται και πολύ αυτήν την παρέα και φερόνταν κάπως...περίεργα έτσι έπιασε μιά κουβέντα με τον Ξαβιέρ για να τον ψαρέψει.
- "Γειά σου Ξαβιέρ"
- "Γειά σου Άντον"
- "Ενοχλώ μήπως είσαι απασχολημένος"
- "όχι ρε σαν απασχολημένος να'μαι η θυγατέρα μου λείπει αυτήν την στιγμή"
- "Σε αυτή την περιοχή μήπως συμβαίνει κάτι?"
- "Γιατί ρωτάς?"
- "ρωτάω γιατί διέκρινα σαν να με κοιτάνε πολύ περίεργα και στραβά και δεν ξέρω γιατί"
- "άστους μωρέ θα σε ζηλεύουνε επειδή είσαι μορφωμένο παιδί και ξεχωριστό"
Ο Άντον ένιωσε πιο περίεργα με αποτέλεσμα να το ψάξει περισσότερο και απο τότε άρχισε να απομακρύνεται απο παντού ακόμη και απο την συγκεκριμένη παρέα ο λόγος για να ψάξει το δικό του θέμα και απο τότε ξεκίνησε την "εξερεύνηση".

Μέρος VII:Η Προσέλκυση πρός το σκοτεινό βασίλειο

Μέρος VII:Η Προσέλκυση πρός το σκοτεινό βασίλειο

Μετά την περιπέτεια που έζησε ο Άντον αναγκάστηκε να αρχίσει να μιλά για την περιπέτεια που έζησε,ώσπου έρχονται κάτι άντρες και αρχίζει να μιλάει μαζί τους.Με την διάρκεια της κουβέντας του φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα και οι άνθρωποι είχαν πολύ ενδιαφέρον μιλούσαν για φιλοσοφία κυρίως,λογοτεχνία και άλλα πολλά.....ώσπου κάποια στιγμή άρχισαν να του μιλάνε για κάτι που δεν του άρεσε και αυτό ήταν η σκοτεινή εποχή του μεσσαίωνα,η παρέα του αντιλήφθηκε πως οι τύποι ήθελαν να τον πάρουν απο το μέρος στο οποίο βρίσκεται και έτσι με το πέρασμα του χρόνου ο Άντον απομακρύνεται απο την παρέα με αποτέλεσμα οι άλλοι να σχολιάζουν περισσότερο και να οξύνονται περισσότερο........Ώσπου ο Άντον τους ψηλοαγνόησε με αποτέλεσμα να πάνε μία βόλτα με αυτήν την παρέα,ο Τζόνυ αμέσως κατάλαβε ότι υπήρχε κάτι σαν συνομοσία και έτσι απλά άνοιξε μία κουβέντα με την Τζένιφερ μετά απο καιρό για να την ψαρέψει.....:

-"Καλησπέρα Τζένιφερ"
-"Γειά σου Τζόνυ,καλά είσαι?"
-"Μιά χαρά εσύ?"
-"Καλά αλλά λίγο στεναχωρημένη"
-"Επιτρέπεται να ρωτήσω τον λόγο?"
-"Να...έχω πολύ καιρό να μιλήσω με τον Άντον και ανησυχώ να μην έχει κάτι μαζί μου"
Απο κεί ο Τζόνυ κατάλαβε πως ο Άντον έχει αλλάξει πολύ.....με αποτέλεσμα να γίνεται ακόμα πιο ψυχρός ο Τζόνυ με τον Άντον και ο λόγος επειδή άφησε την παρέα.
Έτσι για μέρες ο Άντον άρχισε να κάνει περισσότερη παρέα μαζί τους χωρίς να ξέρεις τις συνέπειες που θα προκύψουν στην συνέχεια.Η παρέα έκανε άπειρες προσπάθειες να του μιλήσει αλλά δεν άκουγε τίποτα ο Άντον έκανε σαν να μην τους ήξερε, ο μόνος που δεν του μιλούσε ήταν ο Τζόνυ η ψύχρα και η στάση που κρατούσε ήταν σαν να ένιωθε πως ότι κοιτούσε στα μάτια κάποιον για τον οποίο ένιωθε μίσος......απο τότε δεν μιλούσανε καθόλου.

Μέρος VI:Η Περιπέτεια του Άντον

Μέρος VI:Η Περιπέτεια του Άντον

Μετά τον διάλογο με τον Βαρόνο Νίκ πήγε μία βόλτα για να σκεφτεί.Ο Άντον είχε μεγάλη εκτίμηση στον Νίτσε,θεωρούσε πως το περπάτημα βοηθά στην επίλυση των προβλημάτων και έτσι έκανε ένα περίπατο στο δάσος για να σκεφτεί.
Στην συνέχεια αφού ήταν αφοσιωμένος στην αγάπη του σκοτεινού δάσους και της φύσης,ξαφνικά αρχίζει να ακούγεται ένας θόρυβος.Ο Άντον να ξαφνιάζεται με αποτέλεσμα να προσπαθεί να έχει τα μάτια του δεκατέσσερα για να'ναι προετοιμασμένος,με την ώρα άρχισαν να ακούγονται περισσότερες φωνές.Έτσι ένας σκοτεινός δεντράνθρωπος τον κοίταξε, άρχισε να τον πιάνει με αποτέλεσμα ο Άντον να φοβάται και τα πλάσματα του δάσους να γίνονται περισσότερα,ο Άντον άρχισε να φοβάται φωνάζοντας "Βοήθεια,Βοήθεια!" και άρχισε να φωνάζει περισσότερο ώσπου απο τον φόβο του σταμάτησε να έχει φωνή και δεν μπορούσε να φωνάξει άλλο,με το που τον πέταξαν στον πάτο ένιωσε έναν πόνο στην μέση με αποτέλεσμα να δυσκολευτεί να περπατήσει περισσότερο,έτσι ήταν χαμένος στο σκοτεινό δάσος και με περισσότερο φόβο να περπατά προσεκτικά.
Στην συνέχεια συνειδητοποίησε πως ήταν μία ταραντούλα πίσω του, η οποία ήταν και αρκετά γέρικη και τον καταδίωκε συνέχεια για να τον φάει,άρχισε να τρέχει γρήγορα,τόσο γρήγορα που δεν μπορούσε να πάρει ανάσα, ώσπου για καλή του τύχη βρήκε ένα ξύλο με το οποίο και το κουνούσε με δύναμη για να απομακρύνει τα πελώρια πόδια της θηλυκής ταραντούλας και έτσι τα κατάφερε.
Αφού κατάφερε να βγεί απο το δάσος τούτο, είδε τα σύννεφα στον ουρανό να απλώνουν τα μαύρα τους πέπλα,με κεραυνούς και σκοτάδι αυτό ήταν ως η γνωστή οργή του Δία έτρεχε βολίδα σε μία καλύβα να κρυφτεί και να απομακρυνθεί απο τους κεραυνούς,ξεφυσούσε απο φόβο με αποτέλεσμα να στέκεται "παγάκι" στο ίδιο μέρος χωρίς κάν να κουνηθεί, περιμένωντας να σταματήσει αυτή η καταιγίδα.
Κοιτούσε στην ματιά του τούτα τα σκιάχτρα που ήταν έξω απο την καλύβα στην οποία κρύφτηκε και χάζευε την γή την ξένη η οποία ήταν αρκετά γόνιμη και αναπτυγμένη,ώσπου σταμάτησε η καταιγίδα και βγήκε τότε παρατήρησε ότι αυτή η γή έπαθε ζημιά απο το υπερβολικό νερό που έπεσε απο την καταιγίδα και την οργή του Δία,με αποτέλεσμα να δακρύσει.
Έτσι μετά απο μεγάλες καταστροφές κατάφερε να φτάσει στην πόλη σώος και αβλαβές και έκατσε σε ένα μπάρ να ξαποστάσει,έπιασε κουβέντα με τον Barman και τον ρωτάει ο Barman:

- "Φίλε είσαι καλά?"
- "Απο αυτό που έπαθα δεν ξέρω κατά πόσο καλά παίζει να είμαι"
- "γιατί έτσι"
- "είχα μία περιπέτεια κύριε"
Έτσι άρχισε να περιγράφει την περιπέτεια - εμπειρία που έζησε σε όλη αυτή την βόλτα και ένιωσε να του φεύγει ένα βάρος απο πάνω που μοιράστηκε αυτήν την εμπειρία μαζί με τον Barman την ώρα που ξεκουραζόνταν στο Bar.

Μέρος V:Η Παγανιστική επιρροή

Μέρος V:Η Παγανιστική Επιρροή

Μετά απο εκείνη την βραδιά ο Άντον επιρρεάστηκε απο την παγανιστική τελετή λευκής μαγείας,απο τότε άρχισε να ψάχνει το θέμα του Wicca,της λευκής μαγείας και της πίστης σε ταυτόχρονα πολλούς θεούς.Φήμες λέγανε πως το δωδεκάθεο είχε να κάνει με ειδωλολατρεία μέγα λάθος διότι έχει να κάνει με το δωδεκάθεο των αρχαίων ημών προγόνων ελλήνων εκ το οποίο και άρχισε ο Άντον να ψάχνει μαζί με τον κολλητό του Τζόνυ τον οποίο και εμπιστεύονταν αρκετά,στην συνέχεια είχε μεγάλη αδυναμία στην φύση κυρίως αγνάντευε την αγάπη του συνδυασμού που είχε κάνει στο σκοτάδι και στην φύση η αγνοιά του ήταν τόσο φυσιολογική,όπου του ήρθε ξαφνική με βάση όλα όσα έμαθε πράγμα που δεν περίμενε κιόλας όσπου έγινε ένας διάλογος μαζί με τον Βαρόνο Νίκ.

Βρίσκει τον Βαρόνο Νίκ και τον ρωτάει ο Άντον:

- "Κύριε Νίκ να σας ρωτήσω κάτι γιατί το κάνατε αυτό εκείνη την μέρα?"

- "Άντον έχεις μία σοφή σκέψη και κυρίως μεγάλη οριμότητα αυτό δεν το κάναμε απλά λόγο πίστης,το κάναμε λόγο προστασίας,θα μου πείς ποιός ο λόγος να κάθεσαι να πιστεύεις σε κάτι ανούσιο και ανόητο αλλά πιστεψέ με δεν είναι καθόλου ανόητο απεναντίας είναι κάτι αγνό και καλό χωρίς κάν να επιρρεάσει η να σκοτώσει κανέναν.Απλά πάρτο σαν μιά "ασπίδα" που χρησιμοποιούμε για να απομακρύνομαι τις κακές δυνάμεις απο την γή μας."

- "Μάλιστα.....όμως πως είστε τόσο σίγουρος ότι αυτό το συμβάν δεν θα προκαλέσει ζημιά".

- "Νεαρέ μου Άντον,επετρεψέ μου να σου πώ με όλο τον σεβασμό απεναντί σου πως κάποιες φορές για να προστατέψεις την πόλη σου,την οικογενειά σου και την Γή σου κάνεις ακόμα και τα πιο ακραία πράγματα που δεν σου αρέσουν γιατί πάντα ήμουν της γνώμης "πρώτα η οικογένεια και μετά η υγεία μου" για την οικογενειά μου θα έδινα ακόμη και την ζωή μου"

- "Αγαπάτε πολύ την οικογενειά σας ε?"

- "Εξυπακούεται αυτό και ποιός άντρας η άνθρωπος δεν αγαπάει την οικογενειά του,θα σου πώ μιά ιστορία......."

- "Σας ακούω με ενδιαφέρουν πολύ τέτοιου είδους ιστορίες"

- "Μικρός όταν ζούσε ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου,τον είχαν πιάσει αστυνομικοί τον λόγο δεν τον ξέρω είχα τεράστια άγνοια στο θέμα αυτό,ώσπου μιά μέρα έμαθε ο πατέρας μου ότι κινδυνεύω με αποτέλεσμα αυτός να μην σεβαστεί τίποτα ούτε φυλακές,ούτε τίποτα δεν σεβάστηκε ήξερα ότι με αγαπούσε έτσι πήρε την καραμπίνα που είχε ένας φύλακας και άρχισε να με ψάχνει για να με προστατέψει....ώσπου με βρήκε και με είχαν αιχμάλωτο 5 ληστές.....άρχισε να βαράει και έτσι κατάλαβα πως ο άνθρωπος αυτός είχε δώσει την ζωή του για να βγώ εγώ ζωντανός όταν σκοτώθηκε εγώ έφυγα μακριά και έτσι αυτός δεν με βρήκε ποτέ ξανά.......για αυτό σου λέω.....ο πατέρας μου αυτό μου έμαθε στην ζωή μου να αναγνωρίζω τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου"

- "Πολύ σοβαρό αυτό πράγματι και εγώ είχα χάσει τον πατέρα μου όταν ήμουν 6 χρονών"

- "Πολύ λυπάμαι μικρέ φίλε μου αλλά μην κάνεις το ίδιο λάθος που έκανα και εγώ στην αρχή...."

- "Επιτρέπεται να ρωτήσω τι είναι αυτό που θεωρείται λάθος?"

- "Ότι ποτέ μου δεν αναγνώρισα τον πατέρα μου δεν είχα ποτέ καλές σχέσεις μαζί του και τον αναγνώρισα αφού είχε πεθάνει,αλλά αναγνωρίζω ότι αυτός ο άνθρωπος μου έμαθε να αγαπώ την φύση και να'μαι σκληρός και θαραλλέως στο οτιδήποτε και αν συμβεί"

Ο μικρός Άντον εκείνη την ώρα συγκινήθηκε,με αποτέλεσμα να σιωπηλήσει,γιατί είχε αντιληφθεί απο τον εαυτό του, πως άπαξ και συνεχίσει τον διάλογο θα βάλει τα κλάματα και δεν το θέλει.

Εκείνη την ώρα πήγε να προκαλέσει μία λευκή μαγεία με βάση όλα όσα έχει διαβάσει για να προκαλέσει προστασία στην γή της πόλης στην οποία ζούσε....

Την επόμενη μέρα κατάλαβαν πως κάτι έγινε έτσι ο Τζόνυ, αφότου κάπνισε την πίπα για να ξυπνήσει είπε να ψαρέψει λίγο τον Άντον.....Εκείνη την ώρα ο Άντον ήταν χαρούμενος όταν κατάλαβε την παρουσία της Jennifer και δεν μπορούσε να παρακολουθήσει τον Τζόνυ περισσότερο έδωσε βάση στην ομορφιά της Τζένιφερ παρά στον Τζόνυ,με το που την είδε την αγκάλιασε με χαρά όπως και η ίδια που αποδέχτηκε την αγκαλιά του με μεγάλη χαρά και τον αγκάλιασε και αυτή και πήγαν μιά ωραία βόλτα,περπατούσαν και είχαν κάτι σοβαρό να κουβεντιάσουν και εκεί της έκανε μιά εξομολόγηση:

- "Jennifer ήθελα να σου πώ απλά κάτι το οποίο έχει συμβεί,φοβάμαι πως έμπλεξα στον παγανισμό"

- "Γιατί το λές αυτό? δεν είναι ντροπή απεναντίας κάνει καλό στην Γή σου μην το βλέπεις έτσι"

- "Επίσης ήθελα να σου δώσω ένα τριαντάφυλλο"

Με το που το είπε αυτό ο Άντον πλυμμύρισε απο χαρά με αποτέλεσμα να τον ευχαριστήσει και κατάλαβε πόσο άντρας είναι!

- "Είσαι τόσο ρομαντικός"

- "Ήθελα και στο έδωσα,αδύνατον να μην έδινε ένα τριαντάφυλλο σε μία τόσο όμορφη και σκοτεινή κοπέλα σαν εσένα"

- "Υπερβάλεις"

- "Καθόλου απεναντίας κυριολεκτώ"

Εκείνη την ώρα της βγήκε αυθόρμητα ένα φιλί στα χείλοι του Άντον.Εκείνη την ώρα αισθάνθηκε λίγο ντροπή με αποτέλεσμα να ζητήσει συγνώμη και έφυγε.....

Το σκεπτικό του Άντον ήταν τόσο προσυλωμένο στην αγάπη του για την φύση,αν και είχε βρεί άπειρα μυστήρια του δάσους με αποτέλεσμα να προσπαθεί να τα φιλοσοφήσει,μέχρι που ένιωσε την παρουσίαση ενός πνεύματος να τον λέει "Άντον είσαι αρκετά δυνατός,έχεις την δυναμή να το θυμάσαι αυτό",απο τότε ο Άντον επιρεάστηκε σε αυτό το θέμα αρκετά.